De eerste indruk is tweeslachtig. Het mooie is dat je afzondelijke instrumenten beter hoort, ze klinken zuiverder, de bas klinkt schoner. Het minder mooie is dat het klinkt alsof ik midden op het podium sta, tussen alle instrumenten in. En ik zit liever in de zaal waar ik het geluid gelijkmatiger van voren hoor komen.

Prima geschikt om tot in de late uurtjes muziek te kunnen draaien zonder huisgenoten of buren te storen. Niet dat ik de hoofdtelefoon zo geweldig vind want het wordt bij mij snel een wat zweterige aangelegenheid.

Een hoofdtelefoon, hoe goed die ook is, kan niet de conventionele luidspreker vervangen. Bij de hoofdtelefoon zijn linker- en rechterkanaal fysiek van elkaar gescheiden. Bij conventionele luidsprekers verspreidt geluid uit het linkerkanaal zich net zo makkelijk door de kamer als uit het rechterkanaal, of uit beide kanalen.

Maar de hoofdtelefoon biedt altijd uitkomst waar de luidspreker verstek moet laten gaan. Lekker onderuitgezakt luisteren in de late uren, als de overige huisgenoten het bed hebben opgezocht, kan alleen maar met de hoofdtelefoon. Of van muziek genieten als de ander naar de tv wil kijken (voor een dergelijke duo-overeenkomst heeft u wel een absoluut gesloten systeem nodig, want anders hoort u nog steeds die tv en hoort de kijkende partner nog steeds de muziek uit uw hoofdtelefoon).

Een hoofdtelefoon heeft nog een belangrijke functie: als vergrootglas op de muziek. Er is geen luidspreker ter wereld die zoveel details prijsgeeft als een (heel goede) hoofdtelefoon. Bovendien biedt die het voordeel dat van akoestische beïnvloeding geen enkele sprake is: wanden, plafond en muren doen eenvoudigweg niet mee.