Microvasculaire dysfunctie meer additioneel  meer hart en bloedvaten  meer vrouwen     Coronaire Microvasculaire Dysfunctie;  Microvasculaire angina pectoris;  CMD;  MCD;  Vrouwenhart Wat is het? Microvasculaire dysfunctie, ook wel Coronaire Microvasculaire Dysfunctie (CMD of MCD) genoemd, is een medische aandoening waarbij de allerkleinste bloedvaatjes rondom het hart (de microcirculatie) niet goed functioneren. Bij inspanning of stress verwijden deze vaatjes zich niet voldoende, of ze verkrampen plotseling (spasmen). Hierdoor krijgt de hartspier tijdelijk te weinig zuurstof, wat leidt tot pijn op de borst. Dit ziektebeeld valt onder de bredere term coronaire vaatdysfunctie en staat erom bekend dat het vaker voorkomt bij vrouwen dan bij mannen, met name rond of na de overgang.    Symptomen    De klachten kunnen lijken op een klassiek hartinfarct, maar verlopen vaak grilliger: pijn op de borst:  vaak omschreven als een diepe, drukkende, brandende of zeurende pijn uitstraling:  de pijn kan uitstralen naar de kaken, hals, schouders, rug of de linkerarm kortademigheid en extreme vermoeidheid:  dit treedt soms op zonder duidelijke reden triggers:  klachten ontstaan bij inspanning, maar treden juist ook heel vaak op in rust of na emotionele stress. Ze duren vaak langer dan bij klassieke angina pectoris    Waarom de diagnose vaak wordt gemist    Bij een standaard hartkatheterisatie of CT-scan kijken artsen naar de grote kransslagaders. Bij patiënten met CMD zijn deze grote vaten vaak volledig 'schoon' (geen vernauwingen). Hierdoor kregen patiënten in het verleden onterecht te horen dat er "niets met het hart aan de hand was". Tegenwoordig zijn er gespecialiseerde tests, zoals een CFR-meting (Coronary Flow Reserve) tijdens een katheterisatie, een acetylcholine-test, of een functionele stress-MRI / PET-scan om de functie van de kleine vaatjes te beoordelen.    Oorzaken en Risicofactoren    De exacte oorzaak is complex, maar het hangt sterk samen met beschadiging of disfunctie van de binnenwand van de bloedvaten (het endotheel). Risicofactoren zijn: hormonale veranderingen:  de daling van oestrogeen na de menopauze (oestrogeen beschermt de bloedvaten) vrouwspecifieke voorgeschiedenis:  een geschiedenis van pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) of zwangerschapsdiabetes klassieke risicofactoren:  hoge bloeddruk, suikerziekte, hoog cholesterol en roken chronische stress:  langdurige overbelasting van het zenuwstelsel    Behandeling    Er is (nog) geen definitieve genezing, maar de behandeling richt zich op het beschermen van de bloedvaten en symptoombestrijding via de HartStichting: medicatie:  bètablokkers, calciumantagonisten, ACE-remmers of statines om de vaatwand te ontspannen en te beschermen leefstijl:  stoppen met roken, hartgezonde voeding en gedoseerd bewegen stressmanagement:  mindfulness, ademhalingstherapie en het bewaken van de eigen grenzen Bronnen: AI let op hartstichting hetvrouwenhartspreekt hartkliniek   Einde van de pagina